چگونه میتوانیم یک عکس بهتر ثبت کنیم ؟

هر چیز درباره عکاسی

دوربین کانن EOS 500d که با نام Digital Rebel T1i نیز شناخته می‌شود، دوربین دیگری از سری سه رقمی‌DSLR  کانن است که قابلیت ضبط ویدیو HD را نیز دارد. دوربین 500d توانایی ضبط ویدیویی Full HD 1080p  را دارد، به علاوه قادر است تا با کیفیت 720p و VGA نیز به ضبط ویدیو بپردازد. این دوربین پس از مدل 5D mark II دومین DSLR کانن، با چنین قابلیتی می‌باشد. با توجه به این که این مدل پس از مدل پیشین و موفق کانن یعنی 450d/Rebel Xsi به بازار آمده است؛ بهبودها و پیشرفت‌های قابل توجهی در آن دیده می‌شود. این بهبودها شامل افزایش رزولوشن سنسور تصویر از 12 به 15 مگاپیکسل، فناور نمایش زنده دقیق‌تر و کارآمد‌تر، نمایشگر 3 اینچی LCD  920,000 نقطه‌ای و قابلیت انتخاب از طیف گسترده‌ی ISO بین 100 تا 12800 می‌شود.

دوربین Canon EOS 500d از نظر ظاهری بسیار شبیه به خواهر بزرگتر خود 450d است. تغییرات مختصری که دیده می‌شود افزاودن درگاه‌های HDMI و اسپیکر و میکروفون می‌باشد. همچنین پیچ تنظیم  روی این دوربین به رنگ نقره ای و براق است. وزن و ابعاد این دو دوربین دقیقا یکسان است، یعنی 128.8 x 97.5 x 61.9 mm و 480گرم. اگر آشنایی خیلی زیادی با آن‌ها نداشته باشید و نام آن‌ها را از روی بدنه بر داریم احتمالا تفاوت زیادی بین آن‌ها احساس نخواهید کرد. این دوربین به نسبت دارای جسته‌ی کوچکی است و بنابر این در دست گرفتن آن برای افرادی که کف دستان بزرگی دارند در گام نخست کمی‌مشکل خواهد بود و ممکن است احساس کنند که جایی برای انگشتان آن‌ها وجود ندارد. در کل وقتی که آن را در دست می‌گیرید و به آن نگاه می‌کنید احساس استحکام خوبی را به شما القاء می‌کند و ظاهر شیک و مدرنی دارد.

لنزی همراه این دوربین، لنز EFS 18-55mm f/3.5-5.6 IS است که نخستین بار با دوربین 450d معرفی شد. همانطور که از نامش پیداست این لنز دارای لرزش گیر اپتیکال داخلی می‌باشد که نسبت به دیگر رقبا مانند Sony، Olympus ، Pentax  که همگی لرزش گیر تصویر را روی سنسور ارایه می‌کنند عاملی برای برتری به حساب نمی‌آید. تفاوت بین کانن و سه کمپانی که در بالا نام برده شد در این است که این سه، لرزش گیر اپتیکال تصویر را به جای لنز در بدنه‌ی دوربین جا سازی کرده‌اند و با همه‌ی لنزهای آنها سازگاری دارد. بنابراین عملکرد این دوربین‌ها بستگی بسیاری به لنز خواهد داشت. این عملکرد لزرش‌گیر تصویر وقتی که از درون چشمی‌نگاه می‌کنید به وضوح مشاهده می‌شود. کانن ادعا می‌کند که این سیستم لرزش‌گیر در لنز بسیار موثر‌تر عمل می‌کند.


همانند  بسیاری از دوربین‌های DSLR سطح مبتدی، دوربین 500d نیز مودهای خودکار مختلفی را برای افرادی که آشنایی ابتدایی‌تری با عکاسی دارند ارایه می‌کند که شامل مودهای  portrait، landscape، close-up، sports ، night portrait , flash off می‌شود. البته مودهای دستی و نیمه خودکار نیز برای کنترل بیشتر بر عملکردهای دوربین نظیر نوردهی و حساسیت سنسور وجود دارند. کانن از این مودها به نام Creative Zone نام می‌برد که مودهای Program، Aperture و Shutter Priority ، full manual را شامل می‌شود. همچنین یک مود A-DEP نیز برای افزایش  عمق میدان بین سوژه و پس زمینه موجود است. یک مود CA یا Creative Auto نیز برای پر کردن فضای خالی بین حالت خودکار کامل و دستی وجود دارد. وقتی که دوربین در مودهای Creative Zone قرار دارد ISO آن را می‌توان تا سقف 12800 اقزایش داد. این دوربین سه مود فوکوس خودکار را ارایه می‌کند که شامل مودهای One Shot، AI Focus ،AI Servo  می‌شود و 9 نقطه‌ی فوکوس خودکار یا AF نیز به صورت ضربدری وجود دارد.

به طور منطقی بیشتر دکمه‌های عملکردی دوربین EOS 500d در قسمت عقب آن قرار دارد. این درحالی است که در همین قسمت نمایشگر بزرگ و بسیار با کیفیت 3 اینچی LCD نیز مشاهده می‌شود. به وسیله‌ی کنترل کننده چهار جهته در قسمت سمت راست نمایشگر می‌توانید به سرعت به تنظیم هایی چون Continuous modes، Auto Focus، Metering modes ،  Picture Styles دسترسی پیدا کنید. یک دکمه‌ی ISO نیز در کنار دکمه‌ی شاتر وجود دارد که برای تنظیم راحت تر ISO در هنگامی‌که از درون چشمی‌نگاه می‌کنید است. سرعت شاتر و نیز دیافراگم به همین راحتی و با چرخاندن دکمه‌ی dial قابل تنظیم هستند ولی متاسفانه برای تنظیم دیافراگم حتما باید با یک انگشت دکمه‌ی Exposure Compensation را نگه دارید.

همانطور که گفتیم مود  نمایش زنده (Live view) در این دوربین کمی‌ارتقاء یافته است. اگر که با این نام آشنایی ندارید باید گفت که این مود اجازه می‌دهد که بتوانید صحنه‌ای که قصد عکاسی از آن را دارید  علاوه بر چشمی‌از درون نمایشگر LCD نیز مشاهده کنید. شاید این به نظر شما چیزی بسیار معمول به نظر برسد و در دوربین‌های فیلم برداری خانگی و دیجیتال‌های کامپکت بسیار عادی باشد، ولی باید گفت که زمان خیلی زیادی نیست که این امکان بر روی بعضی دوربین‌های DSLR گذاشته شده است. این امکان برای کادربندی مناسب و راحت‌تر و نیز عکاسی(macro =فواصل بسیار نزدیک) راحت‌تر است. در حالت نمایش زنده سه نوع فوکوس خودکار داریم.  در حالت اولی که فوکوس سریع نام دارد، آینه‌ی دوربین به حالت نخستین باز می‌گردد تا نور به سنسور AF بتابد و پس از اینکه فوکوس به سرعت حاصل شد آینه به سرعت بسته می‌شود و دوباره پس از 1 ثانیه که حالت نمایش زنده  غیر فعال شده بود، به کار می‌افتد. البته این نیز از مشکلات این نوع فوکوس می‌باشد و باید گفت که این کار سر و صدای زیادی نیز ایجاد می‌کند. روش دوم روشی کند است که با فشردن دکمه‌ی * در قسمت بالا و سمت راست حاصل می‌شود و برای فوکوس کامل دست کم 3 ثانیه به طول می‌انجامد. روش سوم و جدیدتر روش تشخیص چهره‌ی خودکار است که دوربین به طور خودکار نزدیک‌ترین چهره‌ی انسان را در فوکوس قرار می‌دهد.
نمایشگر LCD جدید و بسیار با کیفیت 920,000 نقطه‌ای، حالت نمایش زنده بسیار با کیفیت‌تری را برای شما به همراه می‌آورد. وقتی که آن را با نمایشگر 450d مقایسه می‌کنید متوجه می‌‌شوید که به خوبی می‌توان بدون اینکه کیفیت تصویر از میان برود از زاویه به آن نگاه کرد. شما می‌توانید به وسیله‌ی دکمه‌ی Display آن را خاموش کنید. همچنین سنسور هوشمندی در قسمت بالای آن نصب شده است و به محض اینکه شما صورت خود را برای نگاه کردن از درون چشمی‌به دوربین نزدیک می‌کنید نمایشگر را خاموش می‌کند. این امکان باعث می‌شود تا در هنگام عکاسی نور نمایشگر چشم شما را نزند.
بیشینه‌ی سایز فایل ویدیو با این دوربین در هر بار ضبط کردن و در حالت  Full HD،  4 گیگابایت یا 30 ثانیه است. شما همچنین می‌توانید در هنگام ضبط ویدیو، عکس‌برداری نیز بکنید. صدا نیز با فرمت PCM و بدون هیچگونه فشرده سازی ضبط می‌شود. یک میکروفون داخلی نیز برای ضبط صدای mono در جلوی دوربین قرار دارد. ولی متاسفانه هیچ ورودی برای متصل کردن میکروفون استریو به آن وجود ندارد. همچنین این دوربین مجهز به‌یک پورت HDMI برای نمایش عکس‌هایی با کیفیت 1920X1080 پیکسل بر روی HDTV می‌باشد. این دستگاه از یک پورت miniHDMI بهره می‌برد ولی باید کابل آن را خود جداگانه خریداری کنید. همچنین می‌توانید آن را به طور مستقیم و با استفاده از کابلی که درون جعبه قرار دارد به از طریق NTSC/PAL به تلویزیون‌های معمولی نیز متصل کنید.
فناوری غبار-زدایی امکان این را فراهم می‌آورد تا سنسور تصویر با سرعتی بسیار بالا به لرزش در بیاید و این فرکانس بالا باعث از بین رفتن هرگونه گرد و غبار احتمالی موجود بر سطح آن می‌شود. همچنین سطح این سنسور برای مقاومت بیشتر در برابر ذرات غبار با لایه ای از فلور اندود شده است. عمل غبار روبی در هر بار روشن و خاموش کردن دوربین انجام می‌شود، ولی با این حال می‌توان با دسترسی به بخش مورد نظر در منوی دوربین این عمل را به صورت دستی نیز انجام داد.

زمان روشن شدن دوربین تا آماده شدن برای گرفتن اولین عکس به طور شگفت انگیزی کوتاه می‌باشد و فقط 2 ثانیه به طول می‌انجامد. عمل فوکوس خودکار در شرایط نوری خوب و لنز استاندارد 18-55mm نیز بسیار سریع انجام می‌گیرد و به دلیل بهره بردن از 9 نقطه‌ی AF تمام تصویر پوشش داده می‌شود. کمتر از 1 ثانیه به طول می‌انجامد تا بتواند یک عکس JPEG و کیفیت کامل را ذخیره سازی کند و هیچ مکثی نیز بین آن‌ها وجود ندارد و به شما اجازه می‌دهد تا در هنگام ذخیره‌سازی عکس‌های قبلی بر روی کارت حافظه همچنان به عکاسی بپردازید. عکاسی پیاپی نیز در صورتی که انگشتتان را بر روی دکمه‌ی شاتر نگه دارید 3.4 فریم بر ثانیه است و 70 عکس JPEG و 9 عکس RAW.
کانن 500d از همان باتری LP-E5 با ظرفیت 1080mAh که بر روی 450d نیز استفاده می‌شد استفاده می‌کند و در حالت شارژ کامل قادر به گرفتن 400 عکس است. این در حالی است که در 450d قادر به ثبت 500 عکس بود. این دوربین از کارت حافظه‌ی SD/SDHC استفاده می‌کند.
 اصلی ترین رقبای این دوربین را به غیر از مدل قبلی خود آن یعنی 450d می‌توان  Nikon D5000، Olympus E-620،  Olympus E-P1، Pentax K-7 و Sony A380 معرفی کرد. به طور خلاصه باید گفت که دوربین EOS 500d از نظر ظاهری بسیار شبیه به مدل قبلی یعنی 450d می‌باشد. ولی پیشرفت‌هایی کلیدی نیز در آن دیده می‌شود که به طور قابل ملاحظه می‌توان از نمایشگر LCD با کیفیت بسیار بالاتر و طیف ISO گسترده‌تر نام برد. ضبط ویدیو نیز امکانی بسیار تاثیر گذار بوده است که این دوربین به داشتن آن مفتخر است.

نقل از : عکاسی دات کام

 

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸۸ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

نوشته شده در سه‌شنبه ۱٤ مهر ۱۳۸۸ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

در قسمت اول مقاله +  مروری داشتیم بر ابزار مورد نیاز برای عکاسی پانوراما. در بخش دوم به بحث آماده سازی مقدمات و تهیه عکسهای پانوراما خواهیم پرداخت.


2- مقدمه چینی برای عکاسی پانوراما

انتخاب نقطه مناسب برای عکاسی:
اگر هدف اصلی شما برای گرفتن یک عکس پانوراما چاپ کردن آن است، پیشنهاد می‌کنم از قرار دادن دوربین در نزدیکی کناره های منظره دوری کنید.
برای مثال، اگر شما دوربین را نزدیک به لبه پلی قرار می‌دهید، به طور خود به خود قسمتی از پل ناپدید خواهد شد. بنابراین شما یک منحنی ناقص در عکس پایانی خواهید داشت.
اگر ازیک لنز واید استفاده می‌کنید سعی کنید در کادر خود از المانهای پویا استفاده کنید. اگر در منظره شما یک آفتاب شدید قرار داشت که باعث به وجود آوردن مشکل در نوردهی می‌شد سعی کنید نقطه ای را برای عکاسی انتخاب کنید که خورشید پشت جسمی‌پنهان شود. برای مثال می‌توانید خورشید را پشت درخت، ساختمان یا مجسمه ای قرار دهید.
در زیر به بررسی چند عکس پانوراما می‌پردازیم.

 

image001.jpg
پیش زمینه خالی بسیار زیاد است.

 

image003.jpg
کمی‌بهتر است، اما برج آزادی در کنار پیش زمینه وسیع عکس، کمی‌دور بنظر می‌رسد.

 

image005.jpg
گلها پیش زمنیه خوبی برای جلب توجه بیننده هستند.

 

image007.jpg
از خطوط می‌توان پیش زمینه خوبی برای هدایت بیننده در سراسر عکس به وجود آورد.

 

image009.jpg
دوری کردن از آسمان یکنواخت بوسیله استفاده از المان درختان.



عکاسی پانوراما بدون استفاده از سه پایه:
برای بدست آوردن نتیجه خوب بدون استفاد از سه پایه، مطمئن شوید که روی یک نقطه ایستاده اید و در هنگام چرخیدن و عکس گرفتن دوربین را نزدیک خود (نقطه چرخش) گرفته اید.
در هنگام عکسبرداری از جای خود تکان نخورید و به سمت جلو و عقب نروید، سعی کنید آرام و استوار باشید. کاری که شما می‌کنید همان شبیه سازی پایه دوربین است: یعنی دوربین را تراز و استوار نگه داشتن و چرخاندن آن حول یک نقطه ثابت. تمام این نکات به شما کمک می‌کند تا پانوراماهای خوبی بیافرینید.

3- عکس گرفتن برای ایجاد یک تصویر پانوراما

چه تعداد عکس نیاز است؟
هر عکس باید نزدیک به 50% یا حداقل 30% با عکس قبلی و بعدی اشتراک داشته باشد.
دقت داشته باشید که برای میزان اشتراک با عکس بعدی اهمیت ندارد که دقیقا چه مقدار اشتراک قرار می‌دهید و یا حتی مقدار این اشتراک می‌تواند بین هر جفت عکس متفاوت باشد، بنابرین فقط مقدار اشتراک را حدس بزنید کافی است. اگر فکر می‌کنید که به 10 عکس نیاز دارید اما 9 یا 11 عکس می‌گیرید اهمیتی ندارد.
اما اگر می‌خواهید تعداد عکس مورد نیاز را به طور دقیق پیدا کنید طبق فرمول زیر محاسبه کنید.
اولین کار این است که مقدار میدان دید افقی ( HFOV ( Horizontal Field of View را برای عکستان پیدا کنید که بستگی به جهت دوربین دارد. ( عکستان عمودی یا افقی باشد )

اگر از دوربین 35mm استفاده می‌کنید این مقدار برابر است با:

Portrait HFOV = 2 * tan-1(12 / focal_length)  image011.jpg

 Landscape HFOV = 2 * tan-1(18 / focal_length)  image013.jpg

بعد از بدست آوردن مقدار HFOV به وسیله فرمول زیر تعداد عکس مورد نیاز را بدست بیاورید، توجه داشته باشید فرمول زیر فقط برای پانورامای 360 درجه با 50% اشتراک بین عکس می‌باشد.

Number of images to take = 36000 / ( 50 * HFOV )

فرمول دیگر برای بدست آوردن تعداد عکس با مقدار اشتراک و زاویه نمای پانورامای متغیر می‌باشد، فرض می‌کنیم P مقدار درصد اشتراک و A زاویه نمای پانوراما.

Number of images to take = 100 * A / ( (100 - P) * HFOV )

بدین ترتیب شما می‌توانید تعداد عکسها را حساب کنید.

عمق میدان:

به دلیل اینکه عکسهای پانوراما میدان دید وسیعی را در بر می‌گیرند باید از ابتدای منظره تا افق دور دست منظره کاملا شارپ و واضح باشد، در نتیجه نیاز به عمق میدان زیادی می‌باشد. می‌توانید با Hyper Focal Distance بیشترین عمق میدان را بدست آورید.
به یاد داشته باشید در مواقعی که در فضای داخلی عکاسی می‌کنید نیازی ندارید که فرا تر از دیوارهای اتاق کانونی باشد و در نتیجه می‌توانید برای کاهش زمان نوردهی از دیافراگم های باز استفاده کنید.
در هنگام عکاسی مقدار کانونی خود را تغییر ندهید زیرا باعث تغییر در میدان دیدعکس می‌شود و بسیاری از نرم افزارها نمی‌توانند از پس این تغییر بر آیند.
پس در پایان نیاز دارید به:
1.تصمیم بگیرید که چه مقدار عمق میدان نیاز دارید.
2.مطمئن شوید تنظیماتتان برای تمام تک عکس پانورامایتان مناسب است یا خیر.

تعادل سفیدی:

بعضی دوربین های دیجیتال می‌توانند رنگ ها را که در اثر تابش نور به وجود می‌آیند را اصلاح کنند. برای مثال نور تنگستن باعث بجود آمدن رنگ زرد در سراسر عکس می‌شود.
اگر از منظره ای عکاسی می‌کنید که چندین نور ترکیبی دارد دوربین برای هر عکس تعادل سفیدی مختص به همان عکس را تنظیم می‌کند. بنابر این شما در آخر هنگام ادغام کردن آنها به مشکل برخواهید خورد زیرا رنگها در هر فریم متفاوت است.
باید یک تعادل سفیدی  برای تمام عکسهایتان داشته باشید پس بهترین تعادل سفیدی را برای عکسهایتان به صورت دستی انتخاب کنید. به این ترتیب که از منظره چندین بار با تعادل سفیدی های مختلف عکس بگیرید و در آخر ببینید کدام بهترین است.
البته اگر با فرمت RAW عکاسی می‌کنید دیگر مشکل تعادل سفیدی نخواهید داشت زیرا با نرم افزار های RAW Processing می‌توانید هنگام پردازش عکس  بهترین تعادل سفیدی رو انتخاب کنید.

کنتراست و روشنایی (نور دهی) :

مشکلات و اختلافات نوری بر اساس موارد زیر می‌باشد:
1- مناطقی که سایه زیاد و نور شدید می‌باشد، اختلاف نوری زیاد بین روشنایی و سایه ها.
2- در بخشی از منظره نور مستقیم وارد دوربین شود.
من این روش را مناسب دیدم که دوربین را بگردانم در حالی که شاتر را تا نیمه نگه داشته‌ام در این صورت دوربین در حال فوکوس کردن و همچنین در حال نور سنجی می‌باشد و به راحتی می‌توانم جاهایی که به مشکل بر خواهم خورد را ببینم. اگر نور دهی تغییر کند مطمئنا به مشکل بر می‌خوریم. اگر اجازه بدهیم که دوربین در مورد نورسنجی تصمیم بگیرد یقینا هر فریم پانوراما به نور ایده آل ثبت می‌شود، اما این باعث می‌شود که در قسمتی از عکس که نور زیاد است سایه ها تاریک ودرعکس بعدی که نور کم است سایه ها روشن ثبت شوند. این به این معنا است که هنگام ادغام عکس به مشکل بر خواهیم خورد.
به عکس زیر که در فرهنگستان هنر با مد خودکار گرفته ام توجه کنید.

image015.jpg

عکس  1 و 2 تغییرات نوردهی را به طور برجسته نشان می‌دهد و تغییرات کمتری در عکسهای 5 و 6 می‌بینیم.
نرم افزار های مختلف از عهده این اختلاف تضاد بر نخواهند آمد بنابراین روش زیر را پیشنهاد می‌کنم.
من از روش 1 Stop استفاده می‌کنم، یعنی اجازه می‌دهم نوردهی تا 1 Stop تغییر کند، برای مثال اگر میانگین نوردهی با سرعت 1/30s باشد سپس دیگرعکسها نباید کمتر از 1/60s یا بیشتر از 1/15s باشد.
بهترین کار اینست که مناطق روشن و تاریک را نورسنجی کنید وسپس میانگین آنرا بدست بیاورید و با استفاده از روش 1 Stop می‌توانید مناطق تاریک را کمی‌روشنتر و مناطق روشن را کمی‌تاریکتر ثبت کنید.

image017.jpg

همانطور که در تصویر می‌بینید عکسهایی که نور شدید در آن وجود ندارد، سرعت شاتر را پایین برده ام و عکسهایی که نور شدید وجود دارد سرعت شاتر را بالا برده ام. اگر اجازه می‌دادم دوربین به طور خودکار ار فریمی‌که دارای نور شدید است عکاسی کند یک عکس ضد نور به وجود می‌آمد، مانند عکس شماره 1 در تصویری که دوربین روی مد خودکار بوده.
اگر دوربین شما دارای تنظیم دستی است، می‌توانید نوردهی را تغییر بدهید. اگر این طور نیست و نمی‌توانید این کار را انجام بدهید بهترین کار اینست که نوردهی را بر اساس منظره تنظیم کنید و سپس با استفاده از AE Lock تمام عکسهای شما با تنظیمات یکسانی به وجود می‌آیند.

نور پردازی در پانوراما:
اگر منظره‌ای که می‌خواهید عکس بگیرید دارای نور خوبی نباشد دوربینتان فوری استفاده از فلاش را پیشنهاد می‌کند.
توصیه می‌کنم که از فلاش روی دوربین استفاده نکنید، به دو دلیل:
1-فلاش سرخود دوربین پوشش میدانی محدودی دارد. زمانی که از لنز واید استفاده می‌کنید به هنگام فلاش زدن، قسمتی ازنور آن به لنز بر خورد می‌کند و باعث افتادن سایه لنز در عکس می‌شود.
2- فلاش سایه‌های شدیدی به وجود می‌آورد و موقع ادغام روی هم نمی‌افتند زیرا سایه ها با چرخش دوربین تغیر می‌کند.

پیشنهاد من برای نور پردازی:
1- از رفلکتورهای بزرگ استفاده کنید و نور فلاش را به آن بتابانید، زیرا در این صورت نور ملایمی‌به وجود می‌آید.
2- اگر در اتاق دارید عکاسی می‌کنید که دارای دیوارهای مناسبی است، از دیوار پشتتان به عنوان رفلکتور استفاده کنید، اما مراقب باشید که به هنگام استفاده از لنز واید سایه خودتان و دوربینتان در کادر نیفتد.
3- اگر در فضای داخلی عکاسی می‌کنید، تمام چراغ ها را روشن کنید تا نور مناسبی برای عکاسی داشته باشید. اما مراقب نور های مخلوط باشید زیرا باعث به وجود آمدن سایه های زیاد و ته رنگ زرد می‌شود به خصوص لامپ های تنگستن.
4- از استدیو فلاش با رفلکتور یا سافت باکس استفاده کنید، اما دقت داشته باشید هنگام عکاسی آنها را حرکت ندهید. زیرا با تغییر آنها سایه ها تغییر می‌کنند و به هنگام ادغام به مشکل بر می‌خورید.
5- از نوردهی طولانی استفاده کنید.

اگر شک دارید دو بار عکس بگیرید:
بعضی اوقات در عکستان پنجره‌ای وجود داردکه می‌خواهید بدون فرا یا فرو نوردهی شدن، منظره پشت آنرا ثبت کنید. نور دهی که شما برای داخل اتاق در نظر می‌گیرید ممکن است برای نمای بیرون پنجره مناسب نباشد. به همین دلیل می‌توانید دو عکس یا بیشتر از آن نما بگیرید، یکی با نوردهی معمولی که برای همه فریم های پانوراما یکی است و دیگر بر اساس نور سنجی نمای پشت پنجره یا هر قسمت دیگر که فکر می‌کنید نوردهی متفاوتی نیاز دارد، سپس می‌توانید به وسیله نرم افزارهای مناسب آن قسمت ها را جایگزین کنید و بعد ادغام کنید.

­Academy_Of_Art_s.jpg­

عکس بالا را با فاصله کانونی 12 میلیمتر, 38 فریم به صورت 3 ردیفه با 50 درصد اشتراک و بدون سر سه پایه پانوراما گرفته ام و این باعث شده خروجی کار خیلی تمیز نباشد. برای دیدن عکس بزرگتر روی عکس فوق کلیک کنید.
اما در نظر داشته باشید برای شروع شما هم می توانید بدون سر سه پایه پانوراما عکس بگیرید اما زمان بیشتری باید برای ادغام و روتوش آن بگذارید.
در پایان عکس 360 درجه را به تور مجازی تبدیل کردم, می توانید آنرا دانلود کنید + .

 کپی رایت مطالب و تصاویر: مرتضی صفاتاج

نقل از : akkasee.com


نوشته شده در شنبه ۱٤ شهریور ۱۳۸۸ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

نوشته شده در یکشنبه ۱ شهریور ۱۳۸۸ساعت ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

این مقاله در سه بخش اصلی ارائه می‌شود.
1-.چه تجهیزاتی نیاز داریم؟
2- مقدمه چینی برای عکاسی پانوراما
3- عکس گرفتن برای ایجاد یک تصویر پانوراما
در قسمت نخست این مقاله در مورد  تجهیزات مورد نیاز صحبت خواهیم کرد.
در قسمت دوم این مقاله به موضوع مقدمه چینی برای عکاسی پانوراما و عکس گرفتن برای ایجاد یک تصویر پانوراما خواهیم پرداخت.


1- چه تجهیزاتی نیاز داریم؟
شما با استفاده از هر دوربینی می‌توانید یک تصویر پانوراما بیافرینید،  حتی یک دوربین یکبار مصرف.
تجهیزات دیگری لازم ندارید، اما شاید به مرور زمان احساس کنید که دیگر نمی‌توانید بدون سه پایه عکسهای با کیفیتی بگیرید. تجهیزاتی که در زیر اشاره شده است به شما کمک می‌کند تا عکسهایتان را بهتر، آسان‌تر و با کیفیت‌تر بگیرید.

سه پایه:
با استفاده از سه پایه مطمئن خواهید بود که دوربین شما حول یک نقطه ثابت می‌چرخد و تراز خواهد ماند. همچنین سه پایه به شما کمک می‌کند تا در جاهایی که نور کم است از سرعت شاتر پایین بدون تار شدن عکس استفاده کنید.
حتما در نظر داشته باشید که سه پایه را محکم قفل کنید و موقعی که قفل شد لرزشی نداشته باشد در غیر این صورت تراز ماندن دوربین در حال گردش دشوار خواهد بود، مخصوصا زمانی که یک دوربین بزرگ یا سر سه پایه پانوراما استفاده می‌کنید زیرا وزن آنها باعث ناپایدار شدن سه پایه می‌شود.
اگر از سه پایه دوربین استفاده نکنید یا دوربین را تراز نگه ندارید، امکان دارد موقع ادغام کردن عکسها به مشکل بر بخورید و در نهایت مجبور خواهید شد که پانورامای خود را ببرید و این باعث کم شدن زاویه نمای عمودی عکس شما می‌شود.

image002.jpg
پانوراما بدون تراز بودن مناسب هنگام ادغام.

 

image004.jpg

همان عکس، نشان می‌دهد که چه مقدار از عکس باید بریده شود.

 

image006.jpg
همان عکس بعد از بریده شدن، ناحیه مشکی مقدار عکس از دست رفته را نشان می‌دهد.

image008.jpg
اما اگر سه پایه دوربین تراز بود بخشهایی از عکس را از دست نمی‌دادیم، مانند عکس زیر.



تراز (Spirit Level) :
تراز یک وسیله اضافی، ضروری و ارزان قیمت می‌باشد. این وسیله طوری طراحی شده است که می‌تواند روی قسمت Hot Shoe یک دوربین SLR قرار بگیرد.
از تراز برای مطمئن شدن از تراز بودن سه پایه دوربین، سر سه پایه و خود دوربین استفاده می‌شود.

image010.jpg


کابل ریموت شاتر:
زمانی که می‌خواهید از نوردهی تقریبا طولانی مدت استفاده کنید این کابل بسیار کمک می‌کند. با استفاده از این کابل درصد احتمال لرزش و تکان دوربین در هنگام عکاسی کاهش پیدا می‌کند.

سر سه پایه پانوراما:
سر سه پایه پانوراما یک تعلق اضافیست که آنرا روی سه پایه دوربین متصل می‌کنند و سپس دوربین را روی آن می‌بندند و به شما اجازه می‌دهد که موقعیت دوربین درست و حول محور Nodal Point بچرخد.

image012.jpgimage014.jpg

تمام عکاسان حرفه ای از سر سه پایه پانوراما استفاده می‌کنند، زیرا  Parallax Error (خطای انطباق)  روی کیفیت عکس تاثیر گذار است، مخصوصا اگر شما عکسهای خود را می‌فروشید و آنها را در سایز بزگ چاپ می‌کنید. سر سه پایه پانوراما باعث می‌شود عکس گرفتن آسانتر و اصولی‌تر باشد و این به این معناست که شما زمان کمتری برای ادغام کردن عکسها خواهید گذاشت.
Nodal Point: نقطه ای است که آنجا شکست نوری ایجاد می‌شود، اگر دوربین حول آن نچرخد باعث به وجود آمدن Parallax Error می‌شود.
Parallax Error: جا به جایی تصویر در اثر شکست نور.که به دلیل گردش دوربین حول نقطه ای غیر از Nodal Point به وجود می‌آید.
در مثال زیرError Parallax بارز است.

image016.jpgimage018.jpg
image020.jpgimage022.jpg


لنز واید انگل (زاویه باز):
با گرفتن چندین عکس و ادغام کردن آنها، می‌توانید یک پانوراما بیافرینید، مهم نیست چه لنزی  روی دوربینتان بسته‌اید. اما لنز واید ویژگی هایی دارد از جمله:
1.با تعداد عکس کمتری می‌توانید پانورامای 360 درجه بیافرینید و در نتیجه زمان کمتری صرف عکاسی و ادغام آن خواهید کرد.
2.در آخر عکس پایانی شما عرض بیشتری خواهد داشت.

image024.jpg
عکس پانورامای پارک، 12mm فاصله کانونی. زاویه نما 360x90 درجه، تعداد عکسهای مورد نیاز 12 فریم عمودی.

 

image026.jpg
عکس پانورامای پارک، 24mm فاصله کانونی. زاویه نما 360x60 درجه، تعداد عکسهای مورد نیاز 19 فریم عمودی.



اگر قصد خرید یک لنز واید برای عکاسی پانوراما را دارید، آگاه باشید که بیشتر نرم افزارهای پانوراما لنزهای Rectilinear را پشتیبانی می‌کنند، (Rectilinear Lens = لنزهایی که خطوط راست مثل دیوارها را در عکس به همان صورت و بدون خمیدگی نشان می‌دهند) و بعضی دیگر لنزهای Fish eye را پشتیبانی می‌کنند و مقدار کمی‌از آنها هر دو  را پشتیبانی می‌کنند.
اگر شما در عکاسی پانوراما  تازه کار هستید پیشنهاد می‌کنم خرید لنز مخصوص را عقب بیندازید تا کمی‌به تجربه شما در این زمینه افزوده شود و سپس خیلی راحت‌تر می‌توانید لنز واید مورد نیازتان را خریداری کنید.
در قسمت دوم در مورد چگونگی گرفتن عکس پانوراما و نکته های آن نوشته شده است.

 

­کپی رایت مطالب و تصاویر :مرتضی صفاتاج

 

برگرفته از : akkasee.com

نوشته شده در یکشنبه ۱ شهریور ۱۳۸۸ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳۸۸ساعت ۱٢:٢۱ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |


جول مِیرُویتز(Joel Meyerowitz)عکاس خیابانی

جول مِیرُویتز در سال 1938 در نیویورک آمریکا به دنیا آمد. وی فارغ التحصیل دانشگاه Ohio در رشته نقاشی است و از سال 1962 عکاسی رنگی را با دقت خاصی دنبال کرده است. در آن سال ها عکاسی تنها به صورت سیاه و سفید به عنوان یک هنر جدی به حساب می آمد.

001.jpg

جول مِیرُویتز به تبعیت و تاثیر از آثار کارتیه برسون و روبرت فرانک عکاسی خیابانی را به صورت حرفه ای آغاز کرد با این تفاوت که رنگ را با وسواس خاصی به این شاخه از عکاسی افزود. در اوایل دهه ی 70 جول اولین کسی بود که واحدی با عنوان "رنگ" را در رشته ی عکاسی در دانشگاه Cooper Union تدریس کرد. بسیاری از عکاسان مشهور امروز که به صورت رنگی عکاسی می کنند از شاگردان جول مِیرُویتز بوده اند. وی همراه با دو دوست دیگرش استافن شور و ویلیام اِگلستُن اولین گروه از هنرمندان جوانی بودند که با تکیه بر رنگ عکس هایی را با ابعاد بسیار بزرگ به نمایش درآوردند. این عکس ها در آمریکا و اروپا توجه بسیاری را به خود جلب کرد و هنرمندان جوان زیادی را به ویژه در آلمان، تحت تاثیر قرار داد.

002.jpg

003.jpg

004.jpg

جول معتقد است: "دیدن بی واسطه ی محیط اطرافم مهمترین انگیزه ی من برای عکاسی خیابانی ست. من سعی می کنم تنها بخشی از آن را به ثبت برسانم؛ یک حرکت، یک ارتباط دو سویه که تنها در کسری از ثانیه رو به روی من و دوربینم اتفاق می افتد. این به نظر من ماهیت اصلی عکاسی است. مشاهده ی طبیعت انسان ها بدون کوچک ترین دخل و تصرفی. برای رسیدن به این مرحله شما باید نامرئی به نظر برسید و تا جای ممکن به اتفاق نزدیک باشید. " جول تاکید دارد که نباید عکاسی خیابانی را با عکاسی مستند اشتباه گرفت. عکاسی خیابانی تنها ثبت زندگی روزمره در خیابان است که البته به نوعی نمایشگر فرهنگ ما نیز هست.

005.jpg

وی در مصاحبه ای می گوید: " در عکاسی خیابانی شما نباید شخص خاصی را هدف عکاسی قرار بدهید. باید رفتار آدم ها را مشاهده کنید و آن لحظه ی خاص را به تصویر بکشید. "زمان" مهمترین شاخصه در عکاسی خیابانی ست". وی کارش را با دوربین 35 میلیمتری Ashahi Pentax, آغاز کرد و بعد ها بیشتر با دوربین لایکا ادامه ی کار داد. وی دوربین های زیاد و متنوعی دارد چرا که معتقد است هر دوربین مانند سازهای مختلف وسیله ای ست برای ابراز احساس های مختلف یک هنرمند و باید هر کدام برای هدف و بیان منظور مناسبی به کار گرفته شوند. جول اضافه می کند: " من غالبا دوربین های کوچک ام را برای عکاسی خیابانی و مشاهده هایم استفاده می کنم و دوربین های 8*10 بزرگ را برای عکاسی درفضا های وسیع به کار می برم. تفاوت این دو برای من مثل تفاوت موسیقی جاز و کلاسیک است."

011.jpg

009.jpg

جول مِیرُویتز تا به حال 16 کتاب منتشر کرده و عکس هایش را در 350 نمایشگاه و گالری به نمایش عموم درآورده است. شاخص ترین کتاب وی Cape Light نام دارد که تا به حال بیش از 100 هزار نسخه از آن به چاپ رسیده است. از دیگر کتاب های وی می توان به تماشاگر؛ تاریخچه ی عکاسی خیابانی، اهل توسکان؛ نور و درون، و بایگانی مرکز تجارت جهانی نام برد.

جول مِیرُویتز جزو اولین عکاسانی ست که خود را به محل حادثه ی سقوط برج های تجارت جهانی در نیویورک می رساند و با حمایت مالی موزه ی نیویورک موفق به عکاسی و جمع آوری مجموعه ای مستند شامل 8 هزار قطعه عکس می شود که طی سالهای 2002 تا 2005 در شهرهایی چون استانبول، پاریس، روم، لندن، کویت، مسکو و 200 شهر دیگر به معرض دید بیش از 4 میلیون از مردم جهان می رسد. اخیرا جول مِیرُویتز در یک تور دور دنیا 117 قطعه از آثارش را که طی 45 سال عکاسی حرفه ای در مجموعه ای با نام " غیر معمول" به نمایش درآورده است. این عکس ها در پاییز سال 2008 با همین عنوان به صورت کتاب به چاپ رسیده است.

010_.jpg

010.jpg

 

                     akkasee.com

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳۸۸ساعت ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |

 

شرکت خدمات مسافرتی و جهانگردی فرنام گشت + برپایی تور تفریحی، عکاسی، همزمان با وقوع طولانی‌ترین کسوف قرن را به کشور چین، تدارک دیده است. مهمانان تور را اشین دانیلی ذکریان + عکاس نجوم همراهی می‌کند. مدت تور 7 شب و 8 روز است و به شهرهای شانگهای و پکن سفر خواهید کرد.
زمان حرکت برا ی ساعت 22.45 دقیقه روز جمعه 26 تیر 88 برنامه ریزی شده است و علاقه‌مندان تا 20 تیر فرصت ثبت نام دارند.
هزینه تور عکاسی ویژه کسوف چین: 19500000 ریال است.
خانم مولایی و آقای یحیایی با شماره تلفن 66900208 آماده پاسخگویی و ثبت‌نام هستند.
خدمات تور به شرح زیر است:
اخذویزای گروهی چین، پرواز با هواپیمائی امارات یا cz به شانگهای و 4 شب اقامت درهتل 4 ستاره Hengshen peninsula international با صبحانه، 3 پرواز با هواپیمای داخلی چین به پکن، 3 شب اقامت در هتل 4 ستاره yuyang  با صبحانه، ترانسفر فرودگاهی به هتل و بالعکس، ترانسفر به محل رصدی و محل‌های بازدید وخرید، همراهی کارشناسان خبره فن نجوم، بیمه، راهنمای تور فارسی و محلی، راهنمائی خرید وسایل و تجهیزات، صرف یک ناهار در شانگهای و یک ناهار در پکن همراه تور


برنامه بازدیدها:


شانگهای: بازدید از برج تلویزیونی شانگهای، کروز روی رودخانه هوانگ پو، معبد بودا، دیدار از خیابان نانجینگ لو، بازدید از میدان ملت و موزه ملی، خرید از بازارهای عمده فروشی کالای شانگهای، بازدید از مراکز مربوط به نجوم
پکن: بازدید از میدان تیان آنمن، شهر ممنوعه، قصر تابستانی، بازدید از کارخانه مروارید، دیوار بزرگ چین، معبد لاما، کارخانه یشم سبز، معبد بهشت، کارخانه ابریشم سیلک، بازارYADIU، بازدید و خرید از بازارها و مکان‌های عمده فروشی کالا .

 

akkasee.com

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳۸۸ساعت ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات () |


Design By : Night Skin